+31 35 543 1000 info@kza.nl

Ik schrijf nu een aantal maanden deze mijmeringen en krijg leuke reacties van mensen. Afgelopen maand heb ik zelfs een tip gekregen om over te mijmeren. Leuk!! Dus ik ben er mee aan de slag gegaan en ergens uitgekomen wat ik van tevoren niet verwacht had.

Dit was de tip:
In het stuk wordt het Zweedse experiment met de zes-urige werkdag besproken. Ik zie eenzelfde soort bericht regelmatig in mijn LinkedIn-feed terugkomen. Net als het gelinkte stuk, vraag ik me altijd af na het lezen van het stuk: “Waarom doen we dit niet met z’n allen?”. Ik ben daarna wat verder gaan zoeken en toen kwam ik uit op de plek die ik initieel niet verwacht had…

“De zes-urige werkdag klinkt geweldig, ik wil het ook!”, “Wat zijn die Zweden toch toppers!” en “Misschien moet ik maar emigreren” zijn zomaar een paar gedachten die door mijn hoofd gingen. Na wat google werk ben ik ook de volgende stukken tegengekomen. ‘Zesurige werkdag blijkt te dure aangelegenheid’, ‘Zweeds experiment met zesurige werkdag van 6 uur mislukt’ & ‘De wetenschap achter de 6-urige werkdag van Zweden

Nu na nog meer onderzoek en lezen blijft er eigenlijk maar één gevoel bij mij over. Een gevoel van teleurstelling in mezelf. Over het feit dat ik zo makkelijk geloofde en (misschien nog wel erger) er actie op wilde ondernemen. Ik ben teleurgesteld dat ik niet verder keek dan mijn neus langs was. Bij KZA lopen allemaal testspecialisten rond. Allemaal mensen die verder moeten (!!) kijken dan hun neus lang is.

Je ziet hoe makkelijk het is om in de valkuil van aannames te stappen. We kennen allemaal de iconische zin uit Under Siege 2: “Assumption is the mother of all fuckups”. Waarom laten we ons (of ik mijzelf) dan zo makkelijk verleiden tot het doen van aannames?

Groet,

Frank Lansink

Extra: Wat toelichting over Parkinsons Law,
http://www.lifehack.org/articles/featured/how-to-use-parkinsons-law-to-your-advantage.html